Destination Address, TOCALL i ALTNET w APRS

W ramce APRS:

SQ9MDD-4>APBOX0,WIDE1-1:...

element:

APBOX0

jest Destination Address, czyli adresem docelowym pola AX.25.

Nazwa może być myląca. W klasycznym AX.25 Destination Address rzeczywiście wskazuje adres docelowy ramki, ale APRS wykorzystuje to pole również do przenoszenia własnych informacji.

W typowych współczesnych pakietach APRS znajduje się tam najczęściej TOCALL, czyli identyfikator programu, urządzenia lub firmware, które utworzyło pakiet.

Destination Address i TOCALL nie są jednak pojęciami równoważnymi. TOCALL jest tylko jednym ze sposobów wykorzystania pola Destination Address.

Destination Address w APRS

Destination Address korzysta z tego samego formatu adresowego AX.25 co Source Address. Pole może zawierać do sześciu znaków oraz SSID.

APRS wykorzystuje je jednak na kilka sposobów. W zależności od rodzaju pakietu może ono zawierać między innymi:

• TOCALL identyfikujący oprogramowanie lub urządzenie,
• ogólny adres APRS,
• dane zakodowane przez Mic-E,
• nazwę sieci ALTNET,
• historyczne informacje związane z dodatkowymi mechanizmami APRS.

Dlatego podczas analizy ramki nie należy automatycznie traktować ciągu po znaku > jako znaku adresata.

TOCALL

Najczęściej spotykanym obecnie zastosowaniem Destination Address jest identyfikacja programu lub urządzenia generującego pakiet.

Przykład:

SQ9MDD-4>APBOX0,WIDE1-1:...

Tutaj:

SQ9MDD-4

jest Source Address, natomiast:

APBOX0

jest Destination Address użytym jako TOCALL.

APBOX0 jest identyfikatorem APRSBox zarejestrowanym w aktualnej bazie identyfikatorów urządzeń APRS.

TOCALL pozwala programom odbierającym APRS rozpoznać, jaki program, firmware lub urządzenie wygenerowało dany pakiet. Nie oznacza adresata pakietu.

Aktualny rejestr TOCALL

Obecne przydziały identyfikatorów APRS są utrzymywane w repozytorium:

github.com/aprsorg/aprs-deviceid

Głównym plikiem źródłowym jest:

tocalls.yaml

Repozytorium zawiera aktualną bazę TOCALL oraz identyfikatorów Mic-E. Plik YAML jest źródłem, z którego generowane są także wersje przeznaczone do automatycznego wykorzystania przez aplikacje.

Kod wyszukiwarki identyfikatorów jest utrzymywany osobno w repozytorium:

github.com/aprsorg/aprs-deviceid-web

Przy tworzeniu nowego programu lub urządzenia APRS nie należy wybierać przypadkowego identyfikatora APxxxx i traktować go jako własnego. Przydział powinien zostać sprawdzony i zarejestrowany w aktualnej bazie.

Jak wyglądają TOCALL-e?

Wiele współczesnych identyfikatorów zaczyna się od:

AP

po czym następują znaki identyfikujące konkretny projekt, producenta lub rodzinę urządzeń.

Przykłady z aktualnej bazy mogą mieć postać:

APBOX0
APDW??
APDR??

Nie wszystkie wpisy są pojedynczymi, dokładnymi wartościami. Rejestr obsługuje również wzorce z symbolami wieloznacznymi, dzięki czemu jeden wpis może opisywać rodzinę wersji lub urządzeń.

Przy rozpoznawaniu TOCALL najlepiej więc korzystać z aktualnej bazy zamiast utrzymywać własną, ręcznie przepisywaną listę.

Ogólne Destination Address

Nie każdy poprawny Destination Address APRS jest TOCALL-em konkretnego programu.

Specyfikacja APRS przewiduje również ogólne wartości używane dla określonych rodzajów ruchu, na przykład:

APRS
BEACON
CQ
QST
TEST
WX

Historyczna specyfikacja wymienia większą grupę takich adresów i dopuszcza w części z nich dodatkowe znaki.

Są one elementem sposobu, w jaki APRS wykorzystuje Destination Address, ale nie identyfikują konkretnej aplikacji tak jak współczesne TOCALL-e.

Destination Address nie jest adresatem wiadomości APRS

To rozróżnienie jest szczególnie ważne dla wiadomości.

Przykład:

SQ9MDD-7>APBOX0,WIDE1-1::SP9XYZ   :Test

zawiera:

Source Address:       SQ9MDD-7
Destination Address: APBOX0

natomiast adresatem wiadomości APRS jest:

SP9XYZ

Adresat znajduje się wewnątrz pola Information, czyli danych APRS.

APBOX0 nadal pełni tutaj rolę TOCALL i identyfikuje oprogramowanie generujące pakiet.

Mic-E

Mic-E jest jednym z najważniejszych wyjątków od prostego założenia:

Destination Address = TOCALL

W pakietach Mic-E część informacji jest kodowana bezpośrednio w Destination Address.

Sześć znaków tego pola uczestniczy między innymi w kodowaniu pozycji i stanu Mic-E, dlatego ciąg wyglądający jak nietypowy adres docelowy może w rzeczywistości zawierać dane.

Rozpoznawanie TOCALL musi więc uwzględniać typ pakietu. Nie można bezwarunkowo porównywać każdego Destination Address z bazą tocalls.yaml.

ALTNET

ALTNET, czyli Alternate Network, wykorzystuje Destination Address jako identyfikator wydzielonej sieci lub grupy ruchu APRS.

Przykładowo eksperymentalna sieć mogłaby używać:

TEST

jako Destination Address.

W takim przypadku TEST nie jest TOCALL-em programu ani znakiem odbiorcy. Jest identyfikatorem logicznej sieci.

Mechanizm ALTNET pozwala korzystać z tej samej infrastruktury APRS, jednocześnie oddzielając określony ruch od standardowego obrazu sieci. Oprogramowanie może dzięki temu wyświetlać lub przetwarzać tylko pakiety należące do wybranego ALTNET-u.

ALTNET jest kolejnym powodem, dla którego Destination Address nie należy utożsamiać z TOCALL-em.

Historyczne wykorzystanie Destination SSID do routingu

Oryginalna specyfikacja APRS przewidywała także wykorzystanie SSID pola Destination Address do wyboru ogólnej ścieżki digipeaterowej.

Dla SSID od -1 do -7 zdefiniowano historyczne ścieżki:

Destination SSID	Historyczna ścieżka
-0	użyj normalnej ścieżki VIA
-1	WIDE-1
-2	WIDE-2
-3	WIDE-3
-4	WIDE-4
-5	WIDE-5
-6	WIDE-6
-7	WIDE-7

Wartości -8 do -15 były przeznaczone dla wariantów kierunkowych, między innymi północ, południe, wschód i zachód.

Stąd można spotkać informację, że Destination SSID określało liczbę wymaganych retransmisji.

Nie należy jednak utożsamiać na przykład:

APRS-2

ze współczesnym:

WIDE2-2

To dwa różne mechanizmy.

Kodowanie ścieżki w Destination SSID powstało przed mechanizmem WIDEn-N i było przeznaczone między innymi dla bardzo prostych trackerów, w których kilka przełączników mogło bezpośrednio ustawiać Destination SSID.

W nowszej dokumentacji APRS mechanizm ten jest oznaczony jako obsolete. Współczesne implementacje powinny przekazywać ścieżkę w przeznaczonym do tego polu Digipeater Addresses AX.25.

A co z bitami C?

W siódmym oktecie adresu AX.25, obok SSID, znajdują się również bity związane z mechanizmem Command/Response AX.25.

Nie są one częścią TOCALL ani znaczenia Destination Address w APRS.

W praktycznych implementacjach APRS spotyka się różne ustawienia tych bitów. Oprogramowanie APRS nie powinno więc próbować określać znaczenia TOCALL, ALTNET-u ani innych zastosowań Destination Address na podstawie kombinacji bitów C.

Jak interpretować Destination Address?

Dla typowego współczesnego pakietu:

SQ9MDD-4>APBOX0,WIDE1-1:...

możemy odczytać:

SQ9MDD-4   Source Address
APBOX0     Destination Address użyty jako TOCALL
WIDE1-1    element ścieżki

Nie można jednak zastosować tej interpretacji mechanicznie do każdej ramki APRS.

Destination Address może pełnić różne funkcje:

TOCALL
ogólny adres APRS
Mic-E
ALTNET
historyczne mechanizmy APRS

Poprawna interpretacja zależy więc od rodzaju pakietu i kontekstu protokołu.